อนุสรณ์ของ ดุ๊กดิ๊ก

2005 – 2018

หล่อ มุุ๊งมิ๊ง หาของเล่นเก่ง ไปเดินเล่นทีไรได้กลับมาทุกที ชอบลูกบอลเป็นชีวิตจิตใจเล่นไม่พังไม่เลิก

เจอกันโดยบังเอิญ ตอนโตแล้วเพราะน้องหลงมา เหมือนตกใจหนีมาหลบอยู่ใต้บรรใดในหอพัก เพื่อนเจอตอนน้องออกมายืนขอลูกชิ้นที่ถือในมือ พอกินแล้วก็รีบไปนอนแอบใต้บรรไดต่อ ดูแลอยู่3วันไม่มีใครมาตามหา น้องตัวมอมแมมด้วยสงสาร พอรู้จากเพื่อนไปหาน้องทันที โดยตอนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าน้องหน้าตาแบบใหน ไม่ว่ายังไงก็จะรับน้องมาเลี้ยงที่บ้าน ดีกว่าปล่อยไว้แบบนั้น พอเจอครั้งแรกรักเลยน้องน่ารัก แสนรู้ ยืน2ขา ยกมือเหมือนไหว้ปลกๆ เข้าไปกอดน้องแล้วบอกว่าไปอยู่ด้วยกันนะ เค้าก็ยอมให้จับโดยดีไม่ดิ้น หลังจากนั้นบ้านเราก็ได้รับความสุขจากน้องมากมาย น้องคือขวัญใจของบ้าน พอมีน้องตัวเดียวก็กลัวน้องเหงา เลยหาแฟนให้ซะเป็นแม่สาวพุดเดิ้…

ร่วมวางดอกลิลลี่ จุดเทียน และเขียนคำไว้อาลัยบนอนุสรณ์ออนไลน์ SHARESOULS