อนุสรณ์ของ หลง

2020 – 2023

เป็นหมาที่หน้าโง่ แต่ก็น่ารักที่สุด คิดถึงจัง

เริ่มจากยายเอาข้าวใส่ผ้ายางใหญ่ไปตากที่โรงงานร้าง ที่มีหมาจรอยู่เยอะมากหลงเข้าไปนอนในผ้ายางที่ตากข้าว พอข้าวแห้งยายก็รวบๆผ้าขึ้นรถกลับบ้าน ถึงบ้านเปิดผ้าออกมาเจอลูกหมาอยู่ตัวหนึ่ง และก็ได้ตั้งเป็นชื่อ “หลง” วันนั้นก็เป็นวันที่ได้พบกันครั้งแรก หลงขี้กลัวมากเพราะอาจจะเป็นหมาจรตัวเล็กเลยโดนรังแกบ่อยๆ เราให้ข้าวหลงพยายามจับแต่หลงก็ร้องตกใจทุกครั้ง จนเวลา 4 วัน หลงก็ยอมให้จับแล้วหลังจากนั้นก็ติดเรามาตลอด เวลาเรากลับบ้านหลงเป็นคนแรกที่เข้ามารับเราที่หน้าบ้าน และตอนเช้าก็ไปส่งรอขึ้นรถไปโรงเรียนทุกเช้า เวลาออกไปนอกบ้านก็ตามไปอารักขาตลอด แต่เวลาก็ทำให้แยกจากกัน เพราะเรามาเรียนต่างจังหวัดจนพอหลงเริ่มป่ว…

ร่วมวางดอกลิลลี่ จุดเทียน และเขียนคำไว้อาลัยบนอนุสรณ์ออนไลน์ SHARESOULS